งงกะตารางขายบัตร ตกลงว่ายังไงล่ะเนี่ย ไม่ใช่ว่าไปๆ มาๆ แคลเซิลซะงั้นนะป๋า เฮ่ออออ ไม่รู้วันอย่างงี้ก็ยาไบ้สิเนี้ย เฮ้อออออ
ตอนนี้รู้สึกผิดกะไอ้เวบที่เราทำเหลือเกิน ทิ้งๆ ขว้างๆ ไม่ได้แตะต้องมันเลย ปล่อยร้างมานาน ตั้งกะจินออกไป มีแปลกี้บะไปลงแค่นิดหน่อย แล้วก็ ......... ลืม แหะๆ จะอ้างว่างานเยอะไม่ว่างทำก็ได้ แต่มันก็ไม่มีอะไรให้ทำ แถมไม่มีอะไรดลบันดาลใจอีกต่างหาก เพราะตอนนี้ใจไปไต้หวันแล้ว ฮ่าๆๆ
กะลังงงกะที่อยู่ตานิค ดังหลายประเทศเกิน จะเขียน จม ไปหาที่ไหนดี เห่อ... ตัดสินใจไม่ได้
งานทำไมมันเยอะอย่างงี้............ งานพิมพ์มหาศาลมากเลย พิมพ์จนเมื่อย เดี๋ยวจะไปบอกพี่เค้าว่า "ทำไม่ทันค่ะ" แล้วขอหยุดต่อ ฮ่าๆ เลวจริงชั้น แต่ก็เอาเหอะ ที่ทำงานคนมันเยอะเกินไปแล้ว มันว๊างว่าง ไม่มีงานซักเท่าไหร่ บางทีเค้าก็ให้เรากลับครึ่งวัน เพราะคนเยอะเกินจริงๆ จะเสียดายก็แค่ชั้นไม่ได้เจอน้องเต่า แค่นั้นแหละ
เออ......... วันก่อนตอนเจอเต่าเนี่ย แบบว่า... เพิ่งเปลี่ยนชุด แต่งหน้า อย่างงามเลย เดินสวนกันแค่สองวินาที เอาวะ อย่างน้อยเค้าก็เห็นตอนที่เราดูดี ไม่ใช่ตอนหน้ามัน ๕๕๕ เป็นช่วงพักของน้องอะ แต่งตัวได้ญี่ปุ่นเถื่อนดีมากเลยย เจ๊ชอบบบบบบบ ที่เรียกว่าน้องเต่าเนี่ย เพราะมันหน้าคล้ายคาเมะ แต่หล่อกว่าล้านเท่า ๕๕๕๕๕ ดีใจ นานๆ ได้เจอทีแล้วมีความสุข ฮิๆ
ไม่รู้ว่าชีวิตต่อไปจะเป็นยังไงนะเนี่ย ถ้าเกิดว่าจินกลับมา แต่ว่าทิ้งช่วงไว้นานเกิน ขนาดคัตตุนออกอัลบัมสองเรายังไม่สนใจเล้ยยย ไม่ได้สั่ง รู้แค่ว่ามันออกอะไรบ้าง อ่านผ่านแล้วก็จบ เฮ่อ จะรอดมั๊ยเนี่ยที่รัก อาจจะกลับมาสายเกินไปก็ได้นะ รีบๆ มานะเว้ยยย ก่อนเราจะทำความทรงจำหล่นหาย